مقدمه

اصطلاح “مان” فراورده هایی از گیاهان است که بر اثر تنش گیاه و یا گزش حشره بر روی گیاه اصلی ترشح می شود، مان ها ترکیباتی هستند که از تراکم مواد قندی و یا موادی که از تغییر و تبدیل مواد قندی مختلف حاصل می شوند به وجود می آیند.
با توجه به تنوع گیاهی و شرایط اکولوژی استثنایی ایران، تعداد مان های گیاهی ایران که توسط حشره بر روی گیاه به وجود می‌آید نسبتاً زیاد و از تنوع قابل توجهی برخوردار است تعداد و انواع آنها نسبت به بسیاری از مناطق دنیا بیشتر است و تجارت ایران در این زمینه بیشتر از کشورهای دیگر و شامل شش گیاه است که به ۶ معروف شده و شامل ترنجبین گز انگبین گز علفی شیرخشت شکرتیغال( شکر تاقار) و بیدخشت(بید انگبین) می باشد.
و مطبوعی است که به طور طبیعی به صورت صمغ شکل روی گیاهان و درختچه های تیره خار دار( شامل ترنجبین، گز انگبین، خشت و گز علفی) تشکیل می شود.
از نظر ویژگی های گیاه شناسی گیاهی است دائمی به بلندی ۲۰ سانتیمتر تا ۵۰ سانتیمتر و دارای ساقه های خاردار سخت و از پایین دارای شاخه است. گل های کوچک و قرمز رنگی دارد و میوه آن بند بند با ظاهر هم منظم است. در فصل تابستان و در فاصله ماه‌های مرداد و شهریور، گیاهان خشک شده را جمع آوری کرده، بر روی پارچه تمیز و خشک می گسترانندو و با عمل تکان دادن گیاهان خشک ترشحات خشک شده گیاهی جدا شده و به شکل قطعات بسیار کوچک به دست می آیند.